Telefonda Konuşmayı Sevmeme Huyu | Garip Huylarım

Herkese Merhaba,

  Geçenlerde 22 yıllık hayatımda hep var olduğunu ama dile getirmediğimi fark ettiğim geçen bayram yaşadığım bir olayla kendime kesin teşhisi koyduğum garip bir huyumdan bahsedeceğim: Telefonla konuşmayı sevmiyorum. Ve bu olayı çevremde yaşayan benden başka birini tanımıyorum. Sonra düşündüm ve tam bir fırsatçılık örneği sergileyerek garip huylarım hakkında blogda yazı serisi oluşturmak istedim. Kim bilir belki içinizden birinin duygularına tercüman olurum.

Film Meydan Okuması

 Herkese Merhaba,

 Şule Uzundere Blog aracılığıyla bir film meydan okumasına katılmak istedim. Ta Mayıs başından beri yazacağım ama  üşengeçliğim saolsun 11 gün sonra yazının başına oturabildim. Cevaplamak için 31 tane soru var. Çoğu soruya cevap vermek benim için çok zordu. Çünkü enlerini seçemeyen bir insanım. Hem de bir şeye çok uzun süre bağlı kalamıyorum. - Birkaç istisna hariç- Sonra verilen tavsiyeye uyarak yakın zamanı düşünüp çok fazla üzerinde durmadan seçmeye çalıştım. Öyle olmasaydı zaten yazı belki Mayıs ayının sonuna anca gelirdi :) Neyse ben başlıyorum. Katılmak isteyen olursa sorular bu şekilde. İster ayrı ayrı isterse hepsine birden cevap verebilirsiniz. Ben hepsine birden cevap vermeyi tercih ettim.

Eğitimciler İçin Güncel Film Listesi

Herkese Merhaba,
 Öğretmenler için film listesi hazırlamak uzun zamandır aklımdaydı ancak sürekli yazmayı erteliyordum. Nihayet yazmaya karar verdim. Ama başlığa eğitimciler için yazmayı daha uygun buldum. Çünkü çocuk yetiştirmek, yeni bir şeyler öğretmek sadece öğretmenleri bağlamıyor. Anne babalar dahi birer eğitimci. 
  Aslında Google'da araştırdığınız zaman karşınıza bir sürü liste çıkıyor. Ancak kendi açımdan bakacak olursam hep aynı filmleri görüyorum. Bu sebeple bu listede Black, Taare Zamen Paar,3 İdiot vs. gibi artık efsaneleşmiş ve herkes tarafından bilinen eğitim filmlerine yer vermek istemedim. Sanki eğitim üzerine başka filmler belli bir tarihten sonra hiç çekilmemiş gibi herkes aynı filmleri öneriyor ama öyle değil. Kendim de bir öğretmen olarak bu durumdan muzdariptim. Buraya eğitim üzerine keşfettiğim güncel filmleri yazmaya karar verdim. Şimdilik beş tanesine yer verdim. Yeni eğitim filmleri keşfettikçe yazıyı güncellemeyi düşüküyorum. Haydi başlayalım.

When the Weather is Fine Yorumu

Evet biten bir dizinin ardından herkese merhaba,
Bugün When the Weather is Fine'ı yorumlayacağım. Farklı bir dizi yolculuğu oldu benim için. Çok sakin bir diziydi. En son The Light in Your Eyes'ı izlediğimde bu kadar sakin bir dizi izlemiştim. İzlediğim en farklı dizilerden de biriydi. Neyse lafı uzatmadan yorumlamaya geçmek istiyorum.

When The Weather is Fine Konusu

Tolstoy, ne demiş bilirsiniz: " Tüm muhteşem hikayeler iki şekilde başlar. Ya bir insan bir yolculuğa çıkar ya da şehre bir yabancı gelir." Hikayemiz tam da böyle başlıyor.
Hae Won, Seul'de çello öğretmenliği yaparken " Eeh bıktım artık, tasımı tarağımı toplayıp köyüme gideceğim." moduna girip işini bırakıp memleketi olan Bukhyeon kasabasına gelir. İnsanlardan ve çoğu şeyden bıkmıştır. Eun Seop ise Goodnight Kitapevi'ni işleten kitap, kahve, blog üçlüsü arasında hayatını devam ettiren biridir. Liseden beri aşık olduğu Hae Won'un kasabaya gelişiyle rutin hayatı canlanmaya başlıyor.

Babaya Mektup- Franz Kafka | Kitap Yorumu

 Babaya Mektup, Kafka'dan okuduğum ikinci kitap oldu ve bununla birlikte Kafka'dan daha çok okumam gerektiğine emin oldum. Kafka'nın babasına yazdığı mektuplar, arkadaşının yayınlamasıyla kitap haline getirilmiş. Çünkü basit bir mektup değil bu. Hem edebi olarak çok güçlü bir babaya iç döküş hem de muhteşem bir psikoloji tahlili. Aynı zamanda Kafka'nın hayatına ışık tutan otobiyografik bir eser. Beni kitapta en çok çarpan şey  bir baba oğul çatışmasının bu kadar güzel irdelenmesi. Baba Hermann Kafka, otoriter,baskıcı ve ezici kimliğiyle her ne kadar günümüzdeki baba profiline çok uzak olsa da - istisnalar hariç- ben kendimden iki üç kuşak önceki aile babası figürüne baktığım zaman bu adamı görüyorum. 

Fahrenheit 451- Ray Bradbury | Kitap Yorumu

  Sürekli adını duyduğum, bir yerlerde gördüğüm Fahrenheit 451'i nihayet okudum. Şu sıralar bilimkurguların günümüzü tahmin edebilme yeteneğine hayran kaldığım için bu sefer bu kitaba karşı koyamadım. Fahrenheit 451, itfaiyecilerin yangını söndürmek yerine artık kitapları yaktığı bir distopya. Sistem eleştirisinden çok toplum eleştirisi içeriyor. Ray Bradbury'nin 1950'li yıllarda insanların televizyona kendilerini kaptırmasından esinlenerek yazdığı bir kitap günümüze ışık tutuyor. Evet kitapları yakmıyoruz belki ama TV izleyerek ve sosyal medyada zaman geçirerek harcadığımız zaman düşünüldüğünde kitap okumaya ayrılan zaman çok az. Belki bu da bir çeşit kitap yakma şeklidir ne dersiniz? Ben kitabın bahsettiği distopik dünyayı çok ilginç bularak okudum. Duvarları kaplayan dev ekranlar, insanların artık TV programlarındaki kişileri ailesi gibi görmesi, kablosuz kulaklıklar, çocuklarından kurtulmak için onları türlü okullara yollayan ebeveynler gibi günümüzü tahmin eden satırlar insanı düşünmeye sevk ediyor. Ancak yazarın bu distopyayı bize anlatışı okurken zihnimi yordu. Kafamda canlandırmakta çok güçlük çektiğim, yazarın neden bahsettiğini anlamadığım için döne döne okuduğum satırlar oldu. Yani bir odaklanma problemi yaşadığım doğru. Zaten yazar sonsözünde “Zihnimdeki şeyleri üzerlerinde düşünmeye zamanım olmadan yazıya dökebilmek için hızlı yazmaya hep inanmışımdır.” şeklinde bu durumdan bir şekilde bahsediyor. Sonuç olarak okunmaya değer etkili bir distopya ama anlatım dilinin akıcı olduğunu söyleyemeyeceğim.

Körlük- Jose Saramago | Kitap Yorumu

  Körlük, bir salgın distopyasından bahsediyor. Belki içinde bulunduğumuz şu bunaltıcı dönemde yanlış bir tercih olabilir ama elimde olduğundan okumak istedim. Bir gün aniden bir adam kör olur ve bu körlüğün bulaşıcı olduğundan bir haber olan insanlar arasında zincirleme olarak yayılır. Salgının ilk aşamasında görme duyusunu kaybeden kişileri, eski bir akıl hastanesinde karantina altına alırlar. Bina gün geçtikçe dolar ve insanlar arasında bir güç hiyerarşisi oluşur. Elinde silahı olan zorba körlerin gönderilen yemekleri zulalayıp diğer körleri ezmesi insanın eline fırsat geçtiğinde nasıl hayvanlaştığını bu kitap aracılığıyla bir kez daha gözler önüne seriyor. İnsanı dıştan denetleyen bir mekanizma olmadığı zaman ilkel dürtüleriyle nasıl hareket ettiğini de gözler önüne seriyor. Çok korkunç bir kitaptı. Günümüzde yaşadığımız şeylere benzeyen detaylar var ama yine de bizde bu kadar olmaz diyordum. Taki 10 Nisan gecesinde insanların ekmek sırasında birbirlerini dövmesi gibi felaket görüntülerini görünceye kadar. Aslında bu kitaptaki distopyanın çok benzerini yaşadığımızı fark ettim. Bunun dışında kitap 330 sayfa ama bana okurken 530 gibi geldi ne yalan söyleyeyim. Çünkü kendimi o akıl hastanesindeki körlerin yerine koydukça gerçekten okurken bunaldım.Sadece nokta ve virgül kullanılarak yazılmış bir kitap, diyalog çizgileri bile yok. Hiçbir karakterin adı yok, olayın nerede geçtiğiyle ilgili bir bilgi yok. Bu bakımdan okuduğum en farklı kitaplardan biriydi. Bir de içinde bulunduğum psikolojiden dolayı kitaba sık sık ara verme ihtiyacı hissettim. Yazarın kullandığı körlük aslında simgesel, bir mesaj vermeye çalışıyor. Zaten kitapta yer yer didaktik satırlar mevcut.  Özellikle kitabın sonuyla birlikte bu mesajı net olarak alıyorsunuz. Yazarın gerçekten insanın doğasını çok iyi çözümlediğini düşünüyorum. Zor ama gerçek anlamda bazı şeyleri düşündürmeye sevk eden bir kitaptı.