Kafes'in ilk çıktığı zamanları hatırlıyorum. Çok satanlar
köşesinde boy boy dizili bir şekilde duruyordu. Ben de dış kapağına bakıp bakıp
kapağın çok güzel olduğunu düşünüyordum. Ama hiç öyle okumak gibi bir düşüncem yoktu.
Çünkü benim genel okuma tarzıma hitap eden bir tür değildi. Korku gerilim
türünü pek tercih etmem. Kafes'i bana arkadaşım okumam için verdi ve bu sayede
okumuş bulunuyorum.
Öncelikle bu kitabın korku ağırlıklı olmadığını söylemek
isterim. Ancak kesinlikle çok boğucu bir havası var. Okurken sanki afakanlar
basıyordu beni. Hayal gücümü çok fazla kullanarak okuduğum için sanki içime bir
kasvet çöktü. Bu durum hikayede geçenleri hissettirebilmesi açısından iyiyken okuma
hızımı yavaşlattığı için kötü bir durum oluşturdu.
