İnsan sabahtan akşama kadar bir şey olmasını bekler ve
hiçbir şey olmaz. Bekleyip durur insan. Hiçbir şey olmaz. İnsan bekler,
bekler,bekler, şakakları zonklayana dek düşünür, düşünür, düşünür. Hiçbir şey
olmaz. İnsan yalnız kalır. Yalnız. Yalnız.
Merhaba Arkadaşlar!
Dün Stefan Zweig'ın
okuduğum ilk kitabı olma özelliğini taşıyan Satranç'ı bitirdim. Gerçekten çok
güzeldi. Okuduktan sonra düşündüren kitaplar okumayalı uzun zaman geçmiş bunu
fark ettim. Dr. B bir hiçliğin ortasında tutuklu kalmaktadır. Düşünecek,
yapacak, görecek hiçbir şey bulamamaktadır. Sorguya götürülürken gizlice bir
kitabı odasına sokmayı başarır. Kitap satrançla ilgilidir. Bu kitaba dört elle
sarılır çünkü yeni bir şey bulmuştur. Zamanla satranç yüzünden psikolojisi daha
da bozulur. Bu tutukluluktan kurtulduğunda dünyanın en iyi satranç oyuncusuyla
bir gemide karşılaşır. Devamını ise okuduğunuzda öğrenmeniz daha uygun
olacaktır. Kitabın tılsımını bozmak istemem.
